ครั้งหนึ่งสมัยเด็กๆ ประมาณ ประถม 1-2 ตอนนั้นครอบครัวเราไม่ได้หรูหราอะไรมากมาย แม่ก้รับราชการพร้อมหารายได้เสริมด้วยการสอนพิเศษ จำได้ว่าโรงเรียนที่เรียนเป็นโรงเรียนคริส พ่อกับแม่มักหาที่ที่ดีที่สุดให้เราเสมอ ซึ่งโรงเรียนกับบ้านค่อนข้างยุไกลกัน ทำห้สังคมของเราจึงต่างจากคนแถวบ้านไปโดนปริยาย เรื่องสมัยเด็กตอนนั้นจำได้เสมอ โรงเรียนพาไปเที่ยวทัศนศึกษา ที่เรือหนังสือ รู้สึกสมัยนั่นเราพกเงิน 10-15 บาทมั้ง เพราะไม่ได้ซื้ออะไร กินข้าวก็ที่โรงเรียน ตอนไปเรือห้องสมุด จเห็นหนังสือเยอะมากอยากได้แต่ไม่มีเงิน ก้เดินซึมๆ บนเรือ แต่เจอคุณน้าฝรั่งท่านหนึ่ง ท่านคงเห็นเราซึมจึงให้เราซื้อหนังสือ 1 เล่ม จำเรื่องราวนี้ได้ แต่รายละเอียดมันจางๆ ขอบคุณท่านมากค่ะ การให้หนังสือแกคนคือการให้สมองแก่ผู้นั้น
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น